Die geskiedenis van kredietkaarte

Ten goede of ten kwade is kredietkaarte ‘n hoeksteen van die Amerikaanse ekonomie. Aan die einde van 2017 het die gemiddelde Amerikaner 3,1 kredietkaarte gehad met ‘n gemiddelde saldo van $ 6,354 — plus 2,5 kleinhandelkredietkaarte met ‘n bykomende saldo van $ 1,841, volgens Experian se State of Credit-verslag. Maar wanneer is kredietkaarte uitgevind?

Volgens die Federale Reserweraad is ‘betaal met plastiek’ so algemeen dat die totale Amerikaanse kredietkaartskuld verlede jaar $ 1 triljoen beloop het.

Maar het u al ooit stilgehou om na te dink oor hoe ons by hierdie plek gekom het? Die wonderlikste ding van kredietkaarte is miskien hoe relatief vinnig dit noodsaaklik geword het vir die moderne kapitalisme.

Die meeste historici spoor die moderne kredietkaart na die stigting van Diners Club in 1950, die eerste heffingskaart wat gebruik kon word om by verskeie handelaars aankope te doen. Diners Club was ‘n nuwe draai in ‘n antieke praktyk.

Hier is ‘n (kort) uiteensetting van kredietkaarte.

Vroeë vorms van krediet
Handelaars gebruik al duisende jare krediet om hul klante te help om aankope te finansier. Saad kan byvoorbeeld aan boere verkoop word op voorwaardes wat betaling na die oes moontlik maak.

Van die vroegste geskrewe voorbeelde van ‘n kredietstelsel is die kode van Hammurabi, wat vernoem is na die heerser van Babilon van 1792 tot 1750 v.C., in wat tans Irak is. Hierdie wette het reëls opgestel vir die leen en terugbetaling van geld en hoe rente gehef kan word.

Histories was ‘n lening ‘n finansiële ooreenkoms tussen ‘n enkele lener en ‘n enkele skuldeiser of handelaar. In meer moderne tye kan ‘n klant in staat wees om ” ‘n tabblad te bestuur ” met ‘n individuele handelaar, wat ‘n draaiende kredietlyn is wat voortdurend geleen kan word en geen vaste betaaldatum het nie. Dit is die ekwivalent van ‘n winkelkredietkaart wat nie deel uitmaak van ‘n groter betaalnetwerk nie.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *